sabire

"Sevgili Ayşe,
Dün akşam Ankara'nın karlı görüntüleriyle doluydu haber bültenleri ve benim aklıma sen düştün bu yazıdan ötürü. "Hiç istemiyordu, ne hissediyor acaba şimdi" dedim. Sonra garip geldi bir bloğun nelere kadir olabileceğini düşünmek, hiç tanımadığın birini bir çırpıda aklına düşürebildiğini görmek...
Umarım kar da dahil hiçbir şey seni üzmez. Profilindeki "iş hayatında kaybolmama" çabanla beni can evimden vurmuştun. Bu çabayı bir şeylerin örselemesini istemem doğrusu...
Sağlıcakla kal.
Sabire"
*
Böyle bir yorum aldım, duygulandım. Gündelik bir detay sayesinde beni hiç tanımayan birinin aklına düşebilmek, birinin sanki arkadaşımmış gibi benim neyi sevip sevmediğimi bilip, o anda muhtemelen canımın sıkıldığını hissedebilmesi çok çok dokunaklı geldi. Biliyorum ki, bu yorum aklıma geldikçe yüzümün ortasına koskoca bir gülümseme yerleştirecek. Ben duygularını fazla açığa vurabilen bir insan değilim, öyle olabilmeyi isterdim. Ara sıra böyle çok içten mailler alıyorum, bazı okuyucuların benimle ilgili ne kadar doğru tespitler yaptığına şaşırıp kalıyorum. İnsan tanımadığı birini nasıl sevebilir, bunu anlıyorum. Neyse, söylemeye çalıştığım, şu blog şu kadar yılda hiçbir işe yaramadıysa dahi, sırf şöyle bir yorumu okumak için bile yazmaya değerdi bence. Ve sevgili Sabire, ne yazık ki ben kayboldum. Kurtulmaya çalıştıkça, bunun mücadelesini verdikçe de kendimi hayal dünyasında gibi hissedip mutsuz oluyorum. Ama biliyorum ki, hayatını karşısına çıkan zorunluluklara katlanarak geçirebilecek kadar edilgen bir insan değilim, kendime göre bir yol bulacağım. Beni düşündüğün için çok teşekkür ederim. Çamurlaşmış kahverengi kar ve buzla savaşarak başlayan günümü güzelleştirdin.

welcome back

!f programı açıklandı.

İstanbul için 29-31 Ocak, Ankara için 12-14 Şubat arası ön satışlar Mybilet'ten % 10 indirimli.

Duyduk duymadık demeyin, filmlerinizi vaktiyle seçin.

bol linkli mektup

Sevgili günlük,
*
Filim adamı'nda yaptığım "izlemek istediğim filmler listesi" asabımı bozmaya başladı. O kadar filmi ne zaman seyredeceğim ki ben? Ömrüm yetmeyecek galiba. Daha da eklendikçe ekleniyor. İyi bir amaca hizmet etsin diyeydi, benim üzerimde kötü etkileri olmaya başladı. İşi gücü bırakıp film seyretsem yine olmayacak. Bu ara seyredilenlere bakarsak Moon ve Up çok başarılı, Time Travellers Wife iyi, Sherlock Holmes, Ejder Kapanı ve Up in the Air (8 puanı hak edecek ne var bu filmde?) vasattı. Soul Kitchen'a Doruk'la beraber gidelim dedik, biz denk getirip gidene kadar film vizyondan kalktı (maşallah!). Biz de mecburen Ankara'ya yeni açılan Bay Nihat'a gidip rakı içtik. Daha iyi bir B planı düşünebiliyor musunuz?
*
Bay Nihat, Cunda'daki yerinin ne yazık ki yanına yaklaşamıyor. Bir kere kebapçı ambiyansına sahip. Fazla aydınlık, gürültülü, kalabalık. Evet yine meze dolabı insanın aklını başından alıyor, servis yine şahane ama yediklerimizden Cunda'dakiler kadar etkilenmedik malesef. Kimyonlu baby ahtapot entersandı ama. Akivadis bildiğimiz gibi, yediğimiz lüfer güzeldi. Helvada eski tadı bulamadık. Restoran oldukça pahalı. Aynı fiyata Kalbur'a gidersiniz, her yediğinize de aşık olursunuz. Yine de Bay Nihat gelmiş, herkesin aksine İstanbul'dan önce Ankara'ya açmış, gitmesek olmazdı. Garsonları bile alıp getirmişler, nostalji oldu. Belki de Cumartesi değil de daha sakin bir gün gidip bir şans daha verilebilir. Olmazsa da, senelerdir ama senede bir yaptığımız gibi Cunda'da denizin dibinde keyfine varılır.
*
Ayşegül yarın akşam bizi Athelas diye yeni açılan bir yere yemeğe götürecek. Anlata anlata bitiremiyor günlerdir. Athelas daha önce Arcadium'un içinde organik ürünler satan, en çok da zeytinyağı ile bilinen bir dükkandı. Ayşegül üniversiteden beri ara ara gidip o dükkanda çalışır, oranın her şeyini çok sever. Şimdi Athelas'ın Park Caddesi'ndeki yerinde yemeklerini deneyeceğiz. Ayşegül'ü baştan tehdit ettim "Önümüzde zeytinyağı ile ekmek koyup, "Alın işte hepsi şahane ve üstüne üstlük organik!" diye bizi kandıramazsın!" diye; o da çemkirdi, "Adamı deli etmee!" dedi. Peki.
*
Sonra bir de Perşembe akşam gidilecek Islıkçı var.
*
Bu arada İbek'e de şunu söyle lütfen, battaniyeyi şeffaf iplik diye bir şeyle birleştirirsem istediğim gibi olurmuş, bir ara renk seçmeme gerek yok. Şeffaf iplik nedir, en yakın zamanda öğrenilecek. Oley!
*
Ben de her şeyi birden anlattım, çorba gibi oldu. Mektubuma burada son verirken "Bu Kalp Seni Unutur mu?"yu 22:15'te yayınlayan Show Tv yetkililerini kınıyorum. 20:00 iken iyiydik. Değil mi ama?*
*
Sevgiler,
*
Nebahat

vay anasına sayın seyirciler

dün sabah -8

dün akşam -10
bu sabah -11

Günlerdir sıfırın üzerinde bir derece görmedik.

Tekel'in çadırları kalkarsa diye korkuyorum.

Hangi çocuklar korkuyormuş o çadırlardan, çok merak ediyorum.

demek ki bir şeyi çok istemeyeceksin. çift yıllar filan demeyeceksin.

Minyatür Odalar Sergisi

Çengelhan, içinde müze barındırmasaydı da gezmeye değecek güzellikte bir yer. Bir de üstüne üstlük Rahmi Koç Müzesi ve Divan'ın restoranına ev sahipliği yapıyor. Ne zamandır gitmeyi planlıyorduk, Çengelhan'da sergilenen ve Şubat ortasına kadar devam edecek Henry Kupjack Minyatür Odalar Sergisi'ne gitmeyi becermemiz bu hafta sonuna denk geldi.
*
Odalara hayret ve hayranlıkla bakakalmak ve şaşırtıcı detayları iyice incelemek için sergiye en az yarım gününüzü ayırmalısınız. Her biri ayrı birer harika olan odalardan benim favorim en alt fotoğraftaki tiyatro kulisi oldu. Tuvalet masalarının üzerindeki ıvır zıvırdan, aynaların kenarına iliştirilmiş siyah beyaz fotoğraflardan gözlerimi alamadım.
*
Küçükken Barbie evlerine ve içindeki eşyalara bayılırdım. Sergideki mini mini yemek takımları bana eski oyuncaklarımı hatırlattı. Çocukken, herhalde kendi cüssem de fazla büyük olmadığı için, o Barbie eşyaları ile aramızdaki boyut farkına pek oralı olmadığımı farkettim. Bu sefer kendimi Güliver gibi hissettim.
**
Sergi 14 Şubat'a kadar Çengelhan'da. Gitmişken elbette müzenin diğer kısımları da geziliyor, Rahmi Koç'a "Vay be, helal olsun!" deniyor. (Bunları kendisinin yüzüne söylemek istiyorsanız, müzede balmumu heykeli var.) Commodore 64'ler hatırlanıyor, Beta kasetli videoya bakınca "Ben bunları çok iyi hatırlıyorum, gerçekten sergilenecek kadar geçti mi üzerinden?" diye kafa yoruluyor. Divan'da Türk kahvesi içiliyor, mutlu mesut geri dönülüyor. Ah, bir de Ankara'da bu kadar yabancı turist ne arıyor diye düşünülüyor. Müze girişi 6 TL.
*
Hava çok soğuk olmasaydı Kale çevresinde gezme planımız vardı ama gerçekleştiremedik. Daha güzel havalarda buralara gelmek ve aktarlardan alışveriş yapmak gerekiyor. Bu aralar Ankara buz gibi. Bu şehrin soğuğu da sanırım sadece burada zaman geçirmiş kişilerce anlaşılabilecek bir şey. Yine de İstanbul'daki kar yağışını seyredip, lütfen o soğuk ve yağışlı hava dalgası bir kerecik olsun Ankara'yı teğet geçsin istiyorum. Ben kar görmeden bir kış geçirirsem hiçbir şey eksik olmaz. Karın bir keyfi varsa eğer bizim ne kar tatilimiz var, ne de sömestirimiz, sevinecek ne var?
*
Beni çok hareketli bir hafta bekliyor. Salı günü İstanbul'a kalkacak o uçağın başına kar yüzünden bir şeyler gelirse, zaten dünya klasmanında saygı değer bir yere sahip olabilecek kış düşmanlığım konusunda yeni bir aşamaya geçmiş olacağım. Ama öyle bir şey olmayacak.
*
İşi düşünce Secret'a, pozitif düşünceye, yüzde yüz düşünce gücüne inanan Ayşe. Bir gideyim geliyim, bu konuyu tekrar değerlendireceğim. Şimdilik aklımla odadaki eşyaları savurabileceğime bile inanıyorum, aynı Matilda gibi.

Filim adamı

Size muhteşem bir siteden söz etmek istiyorum! Belki grafikleri, tasarımı vb. öyle etkileyici değil, reklamlar göz yoruyor ama bence bu tip arşivlere ihtiyaç duyanlar için inanılmaz bir kaynak, hem de Türkçe. Daha önce bahsetmiştim. Ben seyrettiğim filmleri bir türlü düzgün bir arşive yerleştiremiyorum. Her taraftan excel dosyaları ve post-itler fışkırıyor ama ben yine de adam gibi tutamıyorum bu listeleri. Babamın çok başarılı bir exceli var ama o elimizdeki filmleri kapsıyor. Ve yönetmenlerini ve oyuncularını ve imdb puanını ve filmin yılını. Ama o liste canlı bir liste olduğu için tek tek izlediklerimi ve izlemek istediklerimi ayırmak mümkün olmuyor. Çünkü bizde olmayan izlemek istediğim filmler de var elbette. Bir de listenin kontolü babamda tabii, bende değil. Bu, evdeki kumada gibi bir şey.

Filim adamı resmen imdadıma yetişti. Oldukça büyük ve sürekli genişleyen bir arşive sahipler. Hesabınızı oluşturup, izlediğiniz ve izlemek istediğiniz filmleri, hatta başucu filmlerinizi listeleyebiliyorsunuz. İzleme listenize aldığınız bir filmi izledikten sonra da onu izlediklerim listenize aktarıyorsunuz. Gerçekten hayran kaldım ve filmlere tıklamaktan parmaklarım ağrıdı. Henüz sitenin onda birini bile taramış değilim. Şöyle bir güzellik yapmışlar, taramayı bıraktığınız yeri hatırlıyor site, böylece geri döndüğünüzde kaldığınız yerden devam edebiliyorsunuz. Hesabım bu. Filim adamı seni çok seviyorum. (Ben böyle hayret, mutluluk, tapınma duyguları içindeyken siteye sevgi dolu bir mail attım, hemen de cevap verdiler; daha bir sevdim onları.) Artık film arşivlerimi buradan tutacağım, önümüzdeki 50 yıl içinde sitenin başına bir şey gelmemesini umuyorum :) Ayrıca, bir de kaşınıyorum tuşu var, çok hoşuma gitti :) Tıklayınca şu ana kadar izlediğiniz filmlerin toplam süresini gösteriyor. Ben şu an işaretlediklerime göre hayatımın 2 ayını film izleyerek geçirmişim :)
*
Yan tarafa da bir "Benim Sinemalarım" linki ekledim. Nasıl da mutluyum!


Ve konuyla tamamen alakasız olarak:


Balmain beni neden yoruyosun?

Ah ne güzel!

Sonunda 7,830 euro'dan 5,481'e düşmüş benim ceket. Offf.

çift yıllar bana iyi gelir dedim ben size.

şşşş.

fal :)

Tahmin etmediğim boyutta ilgilenen oldu bu fal konusuyla. Aslında tahmin etmeliydim bunu çünkü biz de yıllardır bir tane düzgün falcı arar dururuz, bir kişi birine iyi dese hemen peşine düşeriz. Bahsettiğim kişinin adını ve telefonunu buraya koymak istemiyorum ama mail atanlara göndereceğim.
*
Bize tuttu, size tutmaz filan, sonra kızmak yok :)
*
Hahah aslında bunu yazarken aklıma geldi. Mesela ben bunu uydurmuşum, aslında Nevra'ya göndereceğim hepinizi :)))

lunedi

Cuma günü Ayşegül'ün kahkahaları eşliğinde, Haber Türk'ün Ankara ekinde çıktığımı öğrendim. Aman ne güzel değil. Sanmayın ki blogla filan ilgili. Bildiğiniz şık-rüküş köşesine. Hem de üzerime "Sadelik de bir yere kadar" diye yazmışlar! Bazı gençler de gecelere böyle sade katılıyorlar filan demişler Yahşi Batı'nın galasındaki kıyafetim için. Sanki sinemaya kırmızı tuvaletle mi gidecektik? :) Neyse, internette bulunabilir bir yazı olmadığı için memnunum. Aldığım puanı merak ediyorsanız da kıyafetim "vasat" (bi çakıcam) olmasına rağmen neşeli hal ve tavırlarımdan dolayı geçer puan almışım. La havle vela kuvvete. İlk haber oluşum böyle mi olacaktı Allahım.
*
Günün devamında son zamanların en deli gece eğlencesine imza attık. Saat 8'de dışarı çıkıp, gecenin sonunda Zeki'ye bile gidip (en son annemlerle beraber gitmiştim herhalde 10 sene oldu), eve benim için rekor sayılabilecek saat 4 civarında döndük. Çok eğlenip dağıtmanın da bedeli biraz ağır oluyor. Çok içince uyuyamama sendromlu bir grup insan olarak sabah 9'da ayağa dikilip, zombi zombi 3 saat süründük ve ayrıca gece boynumda olan, kendi ördüğüm bej atkının şu an nerede olduğu belli değil. Gece de öyle kötü olmamıştım ama sabah felaket. Daha önce duymadığınız bir tavsiyede bulunayım: İçki karıştırmayın! (Bir de eve dönerken hava yemyeşildi ama tüm ısrarlarıma rağmen kimse bu konuyla ilgilenmedi.)
*
Cumartesi o durumdan kendimizi kurtaracak gücü toplayıp dışarı çıkmamız için gerçekten çok önemli bir şey olmalıydı. Biz de uzun zamandır planladığımız falcı buluşmasını gerçekleştirdik. Sayfa sayfa not aldık ablanın anlattıklarını. Kadın üçümüze birden bu kadar isabet ettiren ilk varlıktı, sanırım artık kadrolu bir falcımız oldu.

Haftasonu enerjimizi topladığımız tek aktivite bu olunca, geriye sadece yayılarak bol bol film izlemek ve battaniyemi örmek kaldı. Ki bazen bu her şeyden iyi geliyor.

Fw: Fw: FW: fw : forward mail yayınlıyorum

Sizce insan hangi yaşa kadar genç sayılır? Hangi yaştan sonra artık ihtiyardır?
*
Bu zor sorunun yanıtını ben Erdal İnönü'nün anılarında bulmuştum.
O da hukuk profesörü Vasfi Raşit Sevig'le yaptıkları bir sohbette öğrenmiş "doğru cevabı"...Sevig Hoca, aralarında Erdal İnönü'nün de bulunduğu öğrencilere hangi yaşı ihtiyarlık sınırı kabul ettiklerini sormuş. Hepsi farklı yaşlar söylemişler.O, hiçbirini beğenmeyip kendi cevabını vermiş: *
"İnsan, yaşamına yeni bir yön verme iradesini gösterebildiği sürece gençtir. Bu iradeyi gösteremeyip 'Artık yaşamımı değiştiremem' diyorsa gençliği gitmiş demektir."
*
Finito.
Ayıkla pirincin taşını.

Bir de benim kategori var. Hayatından çok şikateçi olmasa da yine de yuvarlanıp gitmeyi kabul etmeyenler, "Değiştiririm, değişecek, değişmeli, hayatın sonuna kadar böyle olmaz" deyip de bir türlü nereden başlayacağını bilemeyenler. Bir yerde, bir zaman doğru bir şeyler olacağını bilerek algılar açık halde yaşamak mı, yoksa sürekli küçük ihtimaller taşıyor olsa da her kapıyı zorlamak mı gerekiyor? Belki de o şans geldiğinde o iradeyi kullanabilmek aslında önemli olan. Fırsatların yanından basıp gitmesine izin vermemek. Bir de elbette fırsatları doğru teşhis edebilmek.
*
Düşünüyorum da, akşam oturup Aşk-ı Memnu seyredecek birinin ağzından çıkmaması gerektiği kadar gaz sözler bunlar.
*
"Artık yaşamımı değiştiremem" diyen kimse var mı gerçekten?

sushiler ve sütyenler

Etsy'den sushi derlemesi. Bunları gerçekten insanlar kendileri mi yapıyor diye merak ettim. Nasıl olabilir ki? En ilginci yüzük. O chopstickler hemen biryerlere takılıp kırılır muhtemelen ama yine de bana göre sanat eseri.
*
Etsy'de göğüs kanseri için de birçok satış yapıldığını gördüm. Bazı ürünlerden satın alınca sizin adınıza kanser araştırma derneklerine bağış yapılıyor. Vakıf elbette Susan G. Komen vakfı. Kanser araştırmaları konusunda her zaman adı geçen bir vakıf ama Türkiye'de değil. Bunu görünce aklıma geçen hafta Facebook'ta başlayan durum güncellemesi furyası geldi. Sütyen rengini tüm dünyaya açıklamanın göğüs kanseri hakkında farkındalık yaratacağına inanan sevgili hemcinslerimin, saftirik bir gayret mi yoksa ufak bir heyecan arayışı mı olduğunu anlayamadığım katılımlarına bir kez daha güldüm. Böyle saçma bir şey olabilir mi? Bir insanın kendi sütyen rengini açıklamasının dünyada gerçekten bir şeyleri değiştireceğine inanması gerçekten mümkün mü? Yok değilse, bunu nasıl eğlenceli buluyor olabilir? Aman da aman çok hanımefendi aile kızı değilim tamam da, bu kadar da değil.

aklımıkaybedecegim.com = etsy

Pasta, kurabiye, cupcake kolyelere ne kadar süre baktığımı bilmiyorum. Battaniyem biterse üç tane alacağım. Bitmezse de iki tane :) Coming up next: Sushi koleksiyonu!

bulamaç

Geçenlerde Ayşe Arman şöyle bir yazı yazmış. Benim de Dilayra sayesinde haberim oldu. Yazı gönderenleri okuyunca çok hoşuma gitti. Herkes bır bır konuşuyor çekip gitmek hakkında ama işte birileri yapmış, demek ki olabiliyor. Asıl dikkatimi çeken de yazının sonundaki şu kısım oldu:

*
"Sade bir hayat için... BAKIN OKURLAR NERELERİ ÖNERİYORLAR?
Likya- Fethiye... Bodrum- Çömlekçi Köyü... Çandarlı- İzmir... Dikili- Bodrum... Sapanca-Kırkpınar... Bağla Köyü-Bodrum... Marmaris- Bozburun... Urla-Çeşmealtı... Giresun... Tuzla... Bozcaada... Datça... Mazı Köyü-Bodrum... "

*
Sürekli yazarların hatasını bulmak gibi bir derdim yok. Yalnız Dikili Bodrum'da değil, birkaç yüz kilometre ötesinde İzmir sınırları içinde yer alır. Bu tüm online haritalardan toplam 5 saniyede edinilebilcek bir bilgidir. (Bodrum'da bir Dikili olma olasılığı var mı?) Neyse, fark ettiyseniz Çandarlı'nın da adı geçmiş. Hem yolu oradan geçen şanslı azınlıktan olduğum için mutlu oldum, hem de "Eyvah! Çandarlı bu şekilde afişe edilmeye devam ederse bütün sakinliği gider!" diye düşünüp korktum. Bişey olmaz aslında. Yine herkes konuşur konuşur, topu topu 3-4 kişi kıçını kaldırmayı becerir. Ben bile oranın olduğu yerde sakin sessiz beklediğini bilerek senede 3-4 gün gideyim diye bekleyip dururum. Oranın muhteşem peynirleri de öylece bekler durur.

çın çın çın çın

Gerçek hayata dönersek:

Yahşi Batı'nın galası.- Ama Cem Yılmaz'ı göremedik, hangi salonda olduğunu bile göremedik hatta!-

Ayşegül ve Baran'ın doğumgünü çakışması sonucu toplu doğumgünü karaokesi. Aynı insanlar çıkıp "I will survive" sonra 5 dakika sonra da "Elveda Meyhaneci" söyleyince etraftaki gruplar bizi muhtemelen deli sanmışlardır. Neyse, no problemo.

Sonra sonra:

Battaniyem.

Kaldı son 60 parça.

Demek oluyor ki 30 saat.

Sanırım bu da demek oluyor ki 1 ay.

Şubat ayı sonunda bitmiş olursa kendime bir hediye alayım bari.

Artık gerçekten bir cupcake kolye istiyorum. Etsy'den kendime bir tane ısmarlayacağım şubat sonuna bitmiş olursa.

*

*

*

Annemin yaptığı bu tabloyu çok sevdim.
Ofise götürüp tam karşıma astım.
*
Bir de bu filmi seyrettim. Ağzım açık kaldı. Hala aklım orada. Spor yaparken film seyretmek iyi oluyor. Zaten eğer benseniz bir şey seyretmeden spor yapmak mümkün olmuyor. Bu sefer koşu bandının üzerinde hüngür hüngür ağlayarak bir ilke imza attım. Allahtan bir spor salonunda değildim. Bu Saoirse Ronan galiba daha büyümeden Meryl Streep olacak. Atonement'da harikaydı, bu sefer oradaki performansını da aşmış. Kendisi 1994 doğumlu. İnsan yaşlandığını böyle şeylerden anlıyor. Benden 12 yaş küçük birinin Oscar adaylığı olabiliyor; vay anasını sayın seyirciler.
*
Evet. Çorba ya da kış türlüsü ile yarışır karışıklıktaki postuma burada son verirken, yeni gelen haftanın bir halta benzemesini temenni ediyorum.

Sinema en çok kışın zevkli.

Kendimi filmlere kaptırma konusunda garip bir kararlılık gösteriyorum. Herhangi bir başka şeyde böyle bir konsantrasyon sağlamam ise mümkün değil. Bir film izlerken hemen içine giriyorum, orada yaşıyormuşum gibi hissediyorum. İşte bu yüzden evdekiler kulağıma bağırsalar bile duymayıp, onları eğlendiriyorum. İyi ki kitaplar ve filmler var. Yoksa etrafımızda görmek istemediğimiz şeylerden, yanı başımızdaki vıcık vıcık konuşmalardan, görüntülerden kaçıp neye sığınacaktık?

Takvim:

*

17 Ocak - 67. Altın Küre Ödül Töreni

Önce Altın Küre geliyor, Oscarların habercisi oluyor. Adaylar yaklaşık 15 gün önce açıklandı. Geçen sene yazarların grevi sebebiyle ödüller, basın toplantısı gibi küçük bir organizasyonla açıklanmıştı ama bu sene bir hayli şaşaalı sunucu listeleri var karşımızda. Geçen senenin de sicilini temizlemek adına, güzel bir tören yapılacağını sanıyorum.

2 Şubat - 82. Oscar Ödülleri adaylarının açıklanması

Veee en zevkli aşama. Havada uçuşan tahminler!

*

11 Şubat 2010 - 9. !f İstanbul Film Festivali

Evet evet İstanbul ama biliyorsunuz birkaç senedir filmlerin önemli bir kısmı Ankara'da da gösteriliyor. Sizi çok seviyorum sevgili !f yetkilileri. Aynı duyarlılığı Filmekimi yetkililerinden de bekliyorum.

7 Mart - 82. Oscar Ödül Töreni

Kodak Theatre'da yapılacak töreni bu sene Steve Martin ve Alec Baldwin sunacak. Ben ikisini de aslında pek fazla sevmem. Hugh Jackman iyiydi, neden değiştirdiler? :)

11-21 Mart - 21. Ankara Uluslararası Film Festivali

Program daha belli değil. Bu sene Kızılay'dan biraz açılıp, daha kolay gidebileceğimiz salonları da kullanmalarını diliyorum! Ya da en azından Çağdaş Sanatlar Merkezi daha çok kullanılsın!

*

p.s: Avrupa Film Ödülleri 12 Aralık'ta verildi. Şimdi 12 Aralık'ta ödül verirlerse tabii diğer ödüllerle aynı zaman dilimini kapsayamıyor. Bu da biraz karışıklığa sebep oluyor. Akademi, Slumdog Millionaire'e ödülü çoktan vermişti, hatta film neredeyse tacını devredecek. Aynı şekilde Kate Winslet The Reader'la ödül alalı neredeyse 1 sene olacak.. Yalnız, Das Weisse Band'ın ayak sesleri de elbette duyulmayacak gibi değil. Ben çok beğendim, bu sene favorim. Bence ödüllerin Şubat-Mart gibi verilip, 2009 senesinin tamamını kapsaması en mantıklısı.

*

p.s2: Cannes'a daha çok var. En çok onu sevmeme rağmen, bu takvime giremiyor kendisi henüz.

*

p.s3: Akşam Yahşi Batı'nın Ankara galasına gideceğim, ne güzel!

*

p.s4: Fotoğrafı Mayıs 2006'nın son günlerinde çekmişim. Geçen hafta dese biri, inanırdım.

tükenmeden alın! :))

MAG Ocak!

mektup

Dün Ahmet Hakan'a şöyle bir e-mail gönderdim:

"Sayın Coşkun,

Bugünkü yazınızda geçen "dezavantaj sağlamak" ifadesi yanlıştır. Sağlamak olumlu olgularla birlikte kullanılan bir fiildir.

Mesela şöyle kullanılabilir:"Türkiye'nin en çok satan gazetesinde köşesi olan bir yazarın, bir kelimenin doğru kullanılışını öğrenmesini sağladım. Ne kadar ironik, öyle değil mi?"

İyi çalışmalar,

Ayşe K."

Daha önce kendisine gönderip de cevap alamadığım yüzlerce e-mail gibi buna da bir cevap beklemiyorum.

blog aslında ne garip bir sözcük.

Bu yıla Hoks'ta girdim.

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Hazırladığım ilk şeyler sabah kahvaltısı için yapılmış fesleğen ve maydonozlu yandaki bruschettalar oldu.

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

*

Gördüğüm ilk garip şey bu çay bardağı idi.

Seyrettiğim ilk film - Avatar,

Okuduğum ilk kitap - Elias Canetti - Körleşme oldu.

*

Bu sene daha aklı başında bir izlenmiş film- okunmuş kitap arşivi tutabilmeyi ve birkaç gündür tam uyumak ya da tam uyanmak üzereyken içimin pır pır pır olmasının doğru düzgün bir sebebi olmasını diliyorum.